Omnibusy zasilane energią elektryczną zyskują aprobatę w licznych miastach, gdzie samorządy zmierzają do poprawy standardu powietrza. Bryki te nie wypuszczają spalin w lokalizacji eksploatacji, dzięki czemu ulice stają się cichsze, a piesi odczuwają mniejszy niedogodność związany z wrzawą motorów dieslowskich. Szoferzy doceniają płynność jazdy i nieobecność wibracji, które współistnieją tradycyjnym napędom.
Zasilanie akumulatorów odbywa się najczęściej w porze nocnej, gdy zapotrzebowanie na energię w sieci elektroenergetycznym jest mniejsze. Niektóre zajezdnie zaopatrzone są w panele fotowoltaiczne, które wspierają czynność napełniania rezerwy energii. Pozostałe rozwiązania przewidują ładowanie błyskawiczne na przystankach terminalach, gdzie autobus dobiera energię w okresie niewielkiego przerwy między kursami.
Koszt użytkowania bateryjnego omnibusu bywa mniejszy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ silnik elektryczny ma skromniejszą części ruchomych, które ulegają eksploatacji. Obsługa takiego pojazdu sprowadza się nierzadko do przeglądu systemu hamulcowego, resorowania oraz właściwego mechanizmu. Szoferzy przechodzą kursy z zakresu ekonomicznej techniki prowadzenia, aby jak najpełniej wykorzystać zasięg akumulatorów.
Pomimo zalet, wdrożenie taboru elektrycznej wymaga inwestycji w infrastrukturę ładowania oraz modernizację zajezdni. Aglomeracje etapowo wymieniają starsze pojazdy na nowsze modele, testując rozmaite rozwiązania magazynowania mocy. Elektryfikacja transportu publicznej pasuje w ogólniejszą wizję harmonijnego rozwoju przestrzeni miejskiej, w której cisza, niezanieczyszczone atmosfera i wygoda pasażerów kroczą w parze.